Condensatiespoor of chemtrail?

img_3917

Deze opname maakte ik maandag 10 oktober rond het middaguur van de hemel boven Grou in Friesland.

Vraag: als dit een condensatiespoor is, waar is het vliegtuig dan gebleven? Neergestort? In rook opgegaan? Is de motor soms twee keer uit- en weer aangezet?
En als dit geen condensatiespoor is, wat is het dan wel?

De tanks van de jets die ons met chemtrails besproeien raken na een tijdje leeg. Dat zijn van die momenten waarop je onderbroken strepen ziet. Ze sputteren even en houden dan letterlijk in the middle of nowhere op.

De jet gaat dan naar een militair vliegveld om bijgetankt te worden. Zie daarvoor de onderstaande video met beelden uit 2009 van de RAF Mildenhall basis in Suffolk, Groot-Brittannië, die gebruikt wordt door de Amerikaanse luchtmacht. Overigens werd bekend dat de Amerikanen deze operaties verplaatsen naar hun luchtmachtbasis Ramstein in Duitsland. Er zijn 700 man personeel betrokken bij deze USAF KC-135 tanker fleet.

Dat is exact het type vliegtuig waarvan sprake is in de nuvolgende video. KC-135 stratotankers zijn tot tankers/sproeiers omgebouwde Boeing 707-toestellen. Volgens sommigen gaat het om drones. Dat wil zeggen toestellen die op afstand bestuurd worden. (zie daarvoor dit stukje dat ik eerder schreef).

 

Ik heb inmiddels een stuk of wat opnamenn van knippertrails gemaakt. Omdat ze evenzovele bewijzen vormen dat het condensatiesporenverhaal een sprookje is.

Condensatiesporen lossen vrij snel weer op. De sporen die zich van horizon tot horizon uitstrekken en langzaam uitdijen tot een melkachtige waas zijn geen condensatiestrepen.
Het zijn chemtrails.

(toevoeging 18 oktober 2016)
Zie hiervoor ook de onderstaande video

 

grou-30-09-15

 

grou-07-03-16

 

 

 

 

Gerelateerde artikelen:

2 reacties

  1. Peter schreef:

    Als je dat vertelt aan mensen op de straat, dan heb je meestal twee mogelijkheden: ofwel is dat normaal (volgens die mensen), ofwel bekijken ze of je bent niet goed wijs. En dan kijken ze weer op hun smartphone. Wat ze niet beseffen is, elke keer ze met hun hoofd naar beneden op hun smartphone kijken, er een gewicht van 22 kg. op hun bovenste rugwervel drukt.

    Ik ben van 1958 en hield als kind van de cumulus wolken op een prachtige blauwe hemel. Mijn oma sprak van een azuurblauwe hemel, een woord dat nu naar het schijnt niet meer zou bestaan. (volgens Wikipedia).

    Ik heb laatst een normale dag meegemaakt in juli 2015.

    Telkens ik bij onbewolkt weer buiten kijk, zie ik ze vliegen en soms is dat met drie, en meer toestellen tegelijkertijd. Het maximum was twaalf op een heldere ochtend, anderhalve maand geleden.

We stellen je reactie op prijs. Je kunt hem hieronder plaatsen. Probeer zo kort en bondig mogelijk te zijn. Als je echt wat meer woorden nodig hebt, dan is 300 woorden het maximum. Alle reacties worden gemodereerd. Het kan daarom even duren voordat je reactie zichtbaar is.