Vijf jaar TransitieWeb, samengevat in een essay

Toen ik in de vijfde klas van de lagere school mijn eerste opstel schreef, verbaasde en verontrustte ik de onderwijzer en mijn ouders met het resultaat van die vuurproef. Ze waren onder de indruk van de zeggingskracht. Maar ook enigszins verontrust over de afwijzing van de structuur van onze samenleving die duidelijk uit de tekst sprak.

De titel was ‘Regen’. Ik beschreef daarin hoe ik in een bootje op het water, onder de veilige koepel van een paraplu, in de stromende regen de gewone wereld aan me voorbij zag trekken. Met als uitgangspunt het geraas van de snelweg op enkele honderden meters afstand en de innerlijke strijd die dit geluid bij mij opriep: ga ik aan die waanzin meedoen? Of houd ik het hier verder voor gezien?

Ik ben ‘aan boord’ gebleven en heb me de afgelopen vijftig jaar staande weten te houden in het geraas. Onderwijl dromend over en bij tijd en wijle – als ik me sterk voelde – vechtend voor iets beters.

In 2011 begon ik, samen met mijn vriend en collega Henk Jansen, met dit blog. We legden de lat direct al torenhoog: we gingen de samenhang in kaart brengen van de transities die zich op tal van gebieden afspelen. Daarvoor moest TransitieWeb een groepsblog worden. Maar dat werd het niet, en ik heb vorig jaar bij ‘Over ons’ de hooggestemde idealen er maar weer afgehaald.

Maar wat niet is kan nog komen. Misschien dekt de mooie mission statement van 2011 over vijf jaar de lading alsnog.

Green City

Onderwijl heb ik een soort tussenbalans geschreven. Ik noem het een essay. De titel is De manifestatie van de Nieuwe Aarde. In deze tekst geef ik stem aan datgene wat ik als elfjarige al voorvoelde als mogelijke toekomst. Maar nu dan in grotemensenwoorden en met keurige verwijzingen naar bronnen die mijn betoog ondersteunen.

Hier, op TransitieWeb, uit ik mij over onderwerpen die voor mij van levensbelang zijn. De postings hebben een eigen dynamiek en kennen een aanvankelijk nog verborgen samenhang. Na verloop van tijd voltrekt zich dan het wonder: er worden verbindingslijnen zichtbaar.

Het essay dat ik op deze bijzondere dag publiceer toont een paar van zulke verbindingslijnen.
Ik draag het op aan mijn elfjarige ik.

Klik hier voor onze eerste posting van 14 juli 2011

Klik hier voor een PDF-versie van De manifestatie van de Nieuwe Aarde

Volg ons
Volg ons met behulp van de opties rechtsboven op deze pagina. Via Twitter, via RSS of via e-mail. In dat laatste geval krijg je na aanmelding een e-mailtje toegestuurd en pas nadat je daarmee je aanmelding bevestigt, is die definitief en ontvang je bij iedere nieuwe posting een seintje.

Gerelateerde artikelen:

Schrijf een reactie: